31/12/2009
Heykes,
Voor vandaag, de laatste dag van het jaar, was ik normaal uitgerekend. Vandaag worden onze prutskes al 3 weken en ze doen het keigoed.
Ze zijn elk al heel goed bijgekomen en wegen al boven de 3kg. Tot op heden heb ik altijd borstvoeding afgekolfd maar vanaf nu gaan we ze regelmatig aanleggen zodat we kunnen overschakelen op volledige borstvoeding. Febe heeft het er een beetje moeilijker mee. Ze is veel te hevig. Bij Robbe gaat het eigenlijk heel goed ondanks dat dieje met een achterstand is vertrokken. Ze moeten dus eerst aan de borst en daarna krijgen ze nog een flesje. Het flesje zal afgebouwd worden.
De nachten gaan eigenlijk ook wel. Mijn man en ik doen het in 2 shiften. Tot 3u en vanaf 3u. Robbe wordt nog wel elke 3u wakker om eten maar bij Febe is het al aan het rekken. Dit zit ondertussen al over de 4 uren. Als ze de pap op hebben zijn ze nog wel even wakker maar daarna slapen ze als roosjes. Febe heeft nog een beetje last van de slijmpjes maar ze laat haar slaap of eetlust er niet voor.
Vanaf volgende week gaat mijn ventje terug werken. Hij heeft nog wel enkele halve dagen gepland ze… maar vanaf volgende week komt er ook weer 3 halve dagen kraamhulp aan dus dat komt wel goed. We slaan ons er wel door
Al is het met vallen en opstaan.
Ik merk ook dat ik nu bijna geen tijd heb om hier nog schrijven. Ook was de opzet van deze weblog dat iedereen eens kon lezen hoe het gaat als "zwanger worden" niet van een leie dakje gaat. Ook had ik altijd gezegd … graag had ik kindjes voor ik 40 jaar wordt. Voila, we zijn er nog net in geslaagd want binnen een dikke maand is het zover voor mij.
Ik wil langs deze weg iedereen danken voor de steun die we gekregen hebben tijdens de 3 jaren die wij hebben afgelegd om papa en mama te worden. Wij prijzen ons zeer gelukkig want vele slagen er nog steeds niet in, ondanks de medische wonderwereld, om zover te geraken. Wij zijn dan ook de fertiliteitsdienst van Leuven, Gasthuisberg en UZ Jette heel dankbaar voor hetgeen zij hebben gepresteerd. Ook ben ik mijn gyn. Ingrid Thijs heel dankbaar voor alle zorgen dat zij verleend heeft. Zij heeft ons gesteund door dik en dun zonder er doekjes om te winden. Bij haar kreeg je, en krijgen we nog steeds, steun op lichamelijk gebied maar ook op emotioneel vlak. Zij vond steeds de juiste woorden om die ene gevoelige snaar te raken. BEDANKT!!!
Vele die hier gelezen hebben ken ik zelfs niet maar toch deed het deugd om steeds de steunbetuigingen te lezen. Dit zowel in de mooie periodes maar ook in de zware periodes die wij op onze weg tegen kwamen.
Maar… aan alle verhaaltjes komt een einde. Wij beginnen nu een nieuw verhaal, weliswaar niet online. Bedankt allemaal en aan diegene die nog steeds aan die ene moeilijke weg timmeren… HEEL VEEL STERKTE EN ZEKER NIET OPGEVEN EN ERIN BLIJVEN GELOVEN. De wonderen zijn nog niet opgebruikt!
THE END
